Haftanın Blog Önerisi: Bir Dünya Umut    

Yurtdışına çıkmayı sever misiniz? (TL’nin döviz karşısında değer kaybettiği gerçeğini bir an için kenara koyalım). Cevabınız evetse, hangi ülkeler listenizde?

A- Ya ben Avrupa’yı çok severim, yakın da zaten 🙂 Vizem varsa hafta sonu bile gider gelirim.

B- Varım yoğum Amerika, yılda bir gidip alışverişimi yapmazsam rahat etmem.

C- Güney Amerika hoş diyorlar, geçenlerde başkalarının fotoğraflara baktım, pek sevdim. Ah bir de bu kadar uzak olmasa.

D- Hindistan’dan başlayıp bütün doğu ülkelerini gezesim var. Oralar ucuz da diyorlar, ah bir zaman olsa…

Hazır herkesin (özellikle beyaz yakalı kardeşlerimin) tatili gelmişken, bir kuple tüyo vereyim istedim. O yüzden de bu haftaki blog önerimizi bir seyahat bloğu olan “Bir Dünya Umut”tan yana kullandım. Evet, bloğun yazarı Umut Çor’u -hemşehrimiz olabilir (yok yok, valla bir kıyak yok) ama- eski bir beyaz yakalı olarak hayallerinin peşinden koşması sebebiyle (evet tam olarak yer vermemizin sebebi) sizlerle tanıştırmak istedik (belki zaten tanıyorsunuz da, bir de bizden okuyun).

bir dünya umut_01

Umut, çocukluktan başlayan maceracı ruhu, eğitim hayatıyla biraz evrilmeye başlamış. İstanbul’a iletişim okumaya geldiği dönemde başlayan TV serüveni (Arena programı, haber muhabirliği olmak üzere) kesintisiz 8 yıl sürmüş. Sonrası; kendini geliştirme çalışmaları, büyüdüğü Mersin’e geri dönüş ve Basın İlan Bürosu Mersin Şube Müdürü olarak geçen 7 yıl… Sonrasını Umut’un kaleminden okuyalım.

Ancak istediğim bu değildi. Devlet memurluğundan emekli olup son birkaç yılımı yazlığında geçiren bir ihtiyar olmayacaktım.

Hangi işte çalışırsam çalışayım bulduğum en küçük boş vakti seyahate ayırdım. Bu güne kadar kısa tatillerimde 30’dan fazla ülke gördüm. Ama daha büyük bir hayalim vardı. “DÜNYA TURU”. Yıllarca cendere içinde daha uzun seyahatlerin özlemiyle çalıştım.  Kazandığım parayı 5 yıldızlı otellere, kazıkçı restoranlara kaptırmadan hem güzel yaşayıp hem birikimimi yaptım.

Bu süreçte paranın zamanı satın alamayacağını öğrendim.

Asgari düzeyde yaşayacak kadar paranız varsa daha fazlasına ihtiyaç olmadığını anladım. Bir emekli maaşıyla ayda 50 bin lira maaş alan birinden çok daha güzel hayatlar yaşayan insanları tanıdım.

Ve artık zamanı geldi… Güzel ofis, kariyer, maaş… Hepsi bir yana artık. Şimdi dünyayı gezmeye başlıyorum. Döndüğümde ne ben “eski ben”; ne buralar, “eski burası” olacak …

Ben hayallerimin peşine gidiyorum. Döndüğüm zaman ne yapacağımı pek düşünmüyorum.

Che’nin söylediği gibi:

Peşinden gidecek cesaretin varsa, bütün hayaller gerçek olabilir…”

Ekim 2017’de İran’dan başlayan gezisi (bir gezginin güncesi daha mı doğru olur?) sırasıyla Hindistan, Sri Lanka, Malezya, Singapur, Brunei, Filipinler, Tayvan, Vietnam, Kamboçya ile devam etti. Şu sıralar Laos’ta gezmeye devam ediyor.

Umut, bazen bir ülkedeki gezdiği yerleri topluca yazarken (buyrun Sri Lanka’ya) , kimi zaman tek bir yazıda (Alamut’un gizemini merak edenler burada mı?) bütün detaylarıyla anlatıyor. Yazılarda o bölgeyle ilgili detayları bir gezginin gözünden okuyor; bazı yazılarında olan videolar -Umut’u haberciliğinden beri tanıyanlar için eski günlere bir gönderme de oluyor bence-  sayesinde de kendinizi orada hissediyorsunuz.

Blog yazılarındaki ipuçlarının özellikle gezginler için çoğu zaman hayat kurtarıcı olacağını düşünüyorum. Blog yazılarını okumanın yanı sıra, siz de –bizim yaptığımız gibi instagram hesabından takibe devam edebilir, kendinize notlar alabilirsiniz 😉

Umut’a notlar:

  • Bir süredir ara vermiş olduğun yazılarına bloğunda devam etmeni bekliyoruz.
  • Daha kolay okunması açısından bloğunda ülkeleri farklı başlıklarda toplasan ne güzel olur 🙂

Zeynep Erdoğan

plazadandunyaya_profil_zeynep02_2

Yemek yapmayı ve paylaşmayı terapi olarak gören bir blogger; vizörünün arkasındayken diğer terapisinde olan bir ileri amatör; utanmasa kapının gıcırtısıyla rakseden bir “dandöz”; orta avlu’nun 35lik’i; yeğenlerinin asker arkadaşı; fil hafızalı yer-yön uzmanı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir