The Everlasting

Bu hafta, yaş aldıkça benim için daha da anlamlı hale gelen bir şarkıyı sizlerle paylaşacağım. Öyle gerçek, sade ve net bir şarkıymış ki aslında… Anlamamışım küçükken 🙂 . Taksim’in, -alkollü okul kantini gibi olan- barlarında az bağıra çağıra söylemedik; “in the beginniiiiing when we were winniniiiing….” diye 🙂 Söylemişiz ama pek anlamamışız. Belki de anlamak için yılların geçmesi gerekiyormuş, bilemiyorum.

O zamanlar malum, aklımız beş karış havadaydı, (Şimdi de çok farklı değil aslında. Bazen bir hayal dünyasında yaşadığımı düşünüyorum, daha doğrusu çevremdekiler öyle düşünüyor 🙂 ) , hesap-kitap bilmezdik, yalan söylemezdik (en azından sevdiklerimize), her şeye inanırdık ama aptallığımızdan değil samimiyete olan inancımızdan, samimiydik ve herkesin de öyle olduğunu düşünürdük.

Ne yazık ki şimdi durumlar biraz farklı… Eskisi gibi yaşamaya devam etmek isteyenler, özür dilemeyi bilenler, rica edenler, ince davrananlar saf ve ezik sayılırken; dünyaya, düzene ayak uydurma kisvesi altında tam tersi tavır sergileyenler zeki ve kurnaz sayılıyor. Geçen hafta Zeynep’in sineterapi yazısında da bahsettiği, Wonder’in en can alıcı bölümlerinden birinde geçen bir replik, bu konudaki düşüncelerimi çok güzel özetliyor.

Haklı olmakla nazik olmak arasında bir seçim yapmak zorunda kalırsan nazik olmayı seç.

Neyse, bir şarkıdan nerelere geldim 🙂 Devam edelim…

Manic Street Preachers
  • Tabii ki bir İngiliz rock grubu 🙂 (İngilizler her zaman iyi müzik yapıyorlar.)
  • James Dean Bradfield, Nicky Wire, Richey Edwards ve Sean Moore tarafindan 1986’da kuruldu.
  • Özellikle 90’lı yıllarda en verimli dönemini yaşadı.
  • Genellikle “The Manics” ya da “Manics” olarak tanınırlar.
  • Bugüne kadar aralarında Brit Awards (4 ödül), Melody Maker, NME, Vox, Q Merit Award gibi sayısız prestijli ödül kazandı.
  • İngiliz müzik tarihine adını altın harflerle yazdırmayı başardı.
  • Grupta aynı zamanda söz yazarlığı yapan, gitarist Richard Edwards’ın 1995 senesinde gizemli bir şekilde kaybolmasının ardından, içindeki parçalarının sözleri tamamen Edwards’a ait olan “Journal for Plague Lovers” albümü 2009’da yayınlandı.

 

manicThe Everlasting

The gap that grows between our lives
The gap our parents never had
Stop those thoughts control your mind
Replace the things that you despise
Oh you’re old I hear you say
It doesn’t mean that I don’t care
I don’t believe in it anymore
Pathetic acts for a worthless cause
In the beginning when we were winning
When our smiles were genuine
In the beginning when we were winning
When our smiles were genuine
But now unforgiven the everlasting
Everlasting
The world is full of refugees
manic 1991They’re just like you and just like me
But as people we have a choice
To end the void with all its force
So don’t forget or don’t pretend
It’s all the same now in the end
It was set in a different life
Destroys my days and haunts my nights
In the beginning when we were winning
When our smiles were genuine
In the beginning when we were winning
When our smiles were genuine
But now unforgiving the everlasting
Everlasting
But now unforgiving the everlasting
Everlasting

 

Belki gülüşlerimiz artık eskisi gibi değil ama umudumuz hep aynı…

Sevgilerimle,

 

 

 

İrem Devseren

author_3

Yemek diye hayal ürünlerini paylaşan bir blogger; mutlulukların ve sevginin paylaşıldıkça çoğalacağına inanan bir hayalci; kuzukafalının tombiği, felsefeye meraklı, doğuştan küt saçlı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir