The Gulag Orkestar

beirutic-950x418

Önce için acır, sebepsiz ağlamak istersin çok mutlu olduğun anda bile.

Sonra bir film sahnesi gelir gözünün önüne: Siyah dalgalı saçlı, iri buğulu gözlü, doğuştan hüzünlü bir kadın ölen sevgilisine ağıt yakıyordur. Saçları, göz yaşları, anıları birbirine karışmıştır kavurucu çöl rüzgarıyla…

Bu şarkıyı dinlerken hissetiklerim, gözümü kapadığımda gördüklerim bunlar. Sanki bir gidene yazılmış ağıt gibi.

Beirut’un çoğu şarkısında inceden bir hüzün olsa da Postcards From Italy ve  Nantes’i dinlediğinizde yerinizde duramazsınız. The Rip Tide’i dinlerken de hayaller alemine dalarsınız…

Kuruçeşme’nin enfes boğaz manzarasında ve Küçükçiftlik Park’ta deli gibi yağmurun altında canlı dinleme firsatım oldu bu tatlı Indie-Rock grubunu.

Yine gelse yine giderim, siz de kaçırmayın derim 😉

Mutlu hafta sonları…

Sevgiler,

İrem Devseren

author_3

Yemek diye hayal ürünlerini paylaşan bir blogger; mutlulukların ve sevginin paylaşıldıkça çoğalacağına inanan bir hayalci; kuzukafalının tombiği, felsefeye meraklı, doğuştan küt saçlı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir